Płyty gipsowo-kartonowe to alternatywa dla tynków wewnętrznych. Przede wszystkim umożliwiają uzyskanie idealnie gładkich ścian i sufitów, ale ich możliwości są znacznie większe, dzięki czemu możemy spersonalizować przestrzeń. Ponadto szybko i łatwo się je układa, na sucho, a czas obróbki płyt g-k jest nieograniczony, niepotrzebne są teżprzerwy technologiczne. Można je również wykorzystać w pomieszczeniach wilgotnych, pod warunkiem że zastosuje się odpowiednie typy płyt. Dlatego też płyty gipsowo-kartonowe to oczywisty wybór dla wielu inwestorów oraz wykonawców.
Płyty gipsowo-kartonowe produkowane są z gipsowego rdzenia obustronnie pokrytego warstwą tektury, której zadaniem jest przejęcie naprężeń rozciągających powstających na zginaniu płyt. W ten sposób uzyskuje się duże, płaskie powierzchnie, które można dowolnie wykończyć, np. pomalować, przykleić tapetę czy ułożyć płytki. dzięki nim możemy stworzyć dobrze izolujące przegrody – konstrukcja na profilach stalowych, obłożona płytami może zostać wypełniona materiałem izolacyjnym, np. wełną mineralną. Co ważne, płyty gipsowo-kartonowe są zaliczane do materiałów niepalnych, o niskiej temperaturze spalania, wśród zalet płyt należy również wymienić łatwość obróbki.
Jak zbudować ściany działowe z płyt g-k?
Płyty gipsowo-kartonowe to doskonały materiał do budowy ścian działowych w systemie suchej zabudowy. Jednak aby przegrody powstały, niezbędny jest stelaż. Buduje się go z profili przyściennych i przysufitowych UW oraz słupków CW – wszystkie profile dostępne są w trzech rozmiarach: 50, 75 i 100 mm. Jako pierwsze mocuje się bezpośrednio do podłóg i sufitów profile UW. Wykorzystuje się do tego celu kołki rozporowe, zachowując maksymalną odległość między nimi 80 cm. Dobrą praktyką jest oklejenie przed montażem profili UW pasem specjalnej pianki wygłuszającej, tłumiącej dźwięki i drgania. Następnie w profile UW wstawia się pionowo słupki CW – maksymalna odległość między słupkami to 60 cm, ale zazwyczaj jest to 40 cm. Do słupków CW przykręca się płyty gipsowo-kartonowe, wykorzystuje się czarne (fosforyzowane) wkręty z gwintem ze stali. Pamiętajmy, że płyty muszą być ustawione pionowo, a połączenie płyt powinno wypadać na środku słupka. Płyty mogą być ułożone jedno- lub dwuwarstwowo. Druga warstwa poprawia stabilność ściany i co ważne musi być przesunięta względem pierwszej. Do wypełnienia przestrzeni między płytami zazwyczaj wykorzystuje się wełnę mineralną.
Jeśli w ścianie działowej mają być umieszczone drzwi lub inne otwory, niezbędne są profile ościeżnicowe UA, których zadaniem jest wzmocnienie krawędzi otworu. Mocuje się je w profilach przypodłogowych i przysufitowych UW specjalnymi kątownikami stalowymi oraz śrubami z płaskim łbem i nakrętką. Następnie do nich montuje się nadproże przycięte z profilu UW. Po przykręceniu płyt oklejamy ich połączenia taśmą z włókna szklanego i szpachlujemy połączenia oraz miejsca wkrętów (nakładamy dwie warstwy w odpowiednich odstępach). Na koniec – gdy całość wyschnie – szlifujemy nierówności, odpylamy, gruntujemy i wykańczamy wybraną okładziną lub malujemy ścianę.
Jak wykończyć skosy na poddaszu za pomocą płyt g-k?
Płyty gipsowo-kartonowe to popularny materiał do wykończenia skosów na poddaszu. Zaczynamy od przykręcenia do drewnianych belek specjalnych uchwytów systemowych, tzw. wieszaków. Do nich przykręcamy profile główne CD (prostopadle do belek więźby, w rozstawie minimum 40 cm) za pomocą blachowkrętów. Lepiej nie montować ich bezpośrednio do konstrukcji drewnianej dachu – chociaż niektórzy producenci dopuszczają taką możliwość – ponieważ odkształcająca się pod wpływem obciążeń oraz zmian wilgotności i temperatury drewniana więźba sprawi, że zabudowa poddasza popęka. Profile przyścienne UD – po wcześniejszym oklejeniu taśmą akustyczną – montuje się na ścianach bocznych. W wolnych miejscach przestrzeni konstrukcyjnej układa się przewody elektryczne. Kolejnym etapem jest ułożenie na całym suficie folii paroizolacyjnej – jej zadaniem jest ochrona ocieplenia dachu przed parą wodną powstającą wewnątrz domu. Dopiero teraz można przystąpić do montażu płyt gipsowo-kartonowych. Co ważne, płyty układamy z przesunięciem, czyli tak, aby spoiny kolejnych były przesunięte minimum o 40 cm (lub wielokrotność tej wielkości). Przed przykręceniem płyt należy ich krawędzie frezować pod kątem 60°, wyrównać tarnikiem i odpylić. Tak przygotowane płyty przykręca się prostopadle do profili montażowych – wykorzystuje się systemowe wkręty do gipsu, rozstaw mocowań to około 150 mm. Jeśli płyty układamy w dwóch warstwach (w pomieszczeniach o podwyższonej ogniochronności), to drugą warstwę montujemy prostopadle do pierwszej. Wypukłe połączenia koszowe płyt g-k łączy się taśmami papierowymi lub papierowo-aluminiowymi. Profile narożnikowe przydadzą się natomiast przy oknach dachowych. Na koniec spoinujemy płyty. Najpierw spoiny gruntujemy systemowym środkiem gruntującym, następnie wypełniamy je gipsem, który ułatwia przyczepienie taśmy maskującej połączenie płyt. Po wyschnięciu masy szpachlowej miejsca szlifujemy papierem ściernym, nakładamy kolejną warstwę masy, którą po wyschnięciu również szlifujemy aż do uzyskania równej powierzchni.
Autor: Joanna Szot
